Bir Sabah, Bir Karar: Özerk İnsan Ne Demek?
Kayseri’nin o soğuk sabahlarından birindeyim. Üzerimdeki kazak beni sarmıyor gibi, sanki etrafımdaki her şeyin ağırlığı üzerimde. Dışarıda ilkbaharın henüz haberi olmamış, her şey soğuk ve gri. Ama o an, aklımda tek bir şey var: Özerk insan ne demek?
Yolda yürürken, kafamda bin bir türlü düşünce uçuşuyor. “Neden bu kadar yalnızım?” sorusu her zamanki gibi bana yapışmış. Hâlâ yalnızken, dünyaya ait hissetmiyorum. Kayseri’nin sokakları bana bazen çok yabancı geliyor. Belki de hayatıma adım attığım her gün, başka bir insan gibi yaşamayı reddediyorum. Ama ya özerk olsaydım?
Hayal Kırıklığı ve Özerklik Arayışı
Bugün bir telefon aldım. Geçen hafta iş görüşmesi yaptığım yerden. Sonuç olumsuz. İçimde, bir an için bir şeyler koptu. Her şeyin düzeleceğini, sonunda istediğimi bulacağımı hayal etmiştim. Ama öyle olmadı. Kafamda, “Yine mi?” diye bir çığlık yankılandı. Gerçekten ne kadar istesem de, bazen dünya senin istediğin gibi işlemiyor. Bu, sürekli bir hayal kırıklığı içinde boğulmak gibi. Ama belki de bu anlar, özerk olmayı öğrenmem için bir fırsattır. Özerklik, bazen kaybetmekten ders çıkarabilmeyi gerektiriyor.
Birkaç yıl önce, lisede aldığım bir kararı hatırlıyorum. O zamanlar, herkesin hayatına dair planları vardı. “Üniversiteye gitmek, iyi bir iş bulmak” gibi klasik hayaller… Ama ben bunları sadece diğerlerinin hayatına ait birer parça olarak görüyordum. Ne zaman ki “Özerk insan” kavramı kafamda belirdi, işte o zaman anlamaya başladım. Özerk olmak, birinin senin yerine karar vermesine izin vermemekti. Kendi doğrularını, kendi hayallerini savunmaktı.
Ama o günden bu yana, her işin içine biraz daha başkalarının fikirlerini almak zorunda kaldım. Ailem, arkadaşlarım, toplumun bana biçtiği roller… Bu kadar çok kişisel olmanın da faydası yokmuş gibi hissediyorum bazen. İçimi öylesine sıkıştıran bir şeyler var. Gerçekten özgür müyüm? Kendi kararlarımı kendi başıma verebilir miyim? Yoksa özerklik, herkesin sahip olduğu bir hak değil de, sadece hayalini kurduğum bir şey mi?
Anlamlı Bir Bağlantı: Özerk Olmak Mümkün Mü?
Bir gün, sabahları uyanıp her şeyin yolunda gitmesini istemekten yorulmuşken, içimden bir ses şöyle dedi: “Kendi yolunu seç, kendi doğrularına sadık kal.” Ne kadar karamsar olsam da, bu ses bana rahatlık verdi. O an fark ettim ki, özerk olmak, her zaman doğru kararları vermek değil. Özerklik, kendi sesini duymak, istediğin gibi yaşamak, kendi seçimlerine saygı duymak demek.
Geçtiğimiz hafta, Kayseri’nin eski mahallelerinden birine doğru yürürken, yaşlı bir kadınla karşılaştım. Yolu şaşırmıştım ve ona yön sordum. O kadar doğal bir şekilde gülümsedi ki, içimi ısıttı. “Genç adam, özgürsün. Gözlerini aç, ne istersen onu yap.” dedi. O an, bu kadının ne kadar haklı olduğunu düşündüm. Özerklik sadece bir kavram değildi. Bu, gerçekten yaşanması gereken bir şeydi. Kendi hayatımı yaşamak, başkalarına bağımlı olmadan kararlar almak… Bu düşünce beni bir şekilde rahatlattı.
İçinde bulunduğum zor dönemlerin beni geriye çekmesi yerine, bana bir fırsat sunduğunu fark ettim. Belki de özerk olmak, hayatta bir şeylere bağımlı olmadan ilerlemek değil, aksine, her şeyin zorluğuna rağmen kendi yolunu çizmeyi kabul etmekti. Kendi duygularımı özgürce ifade etmek, korkularımı görmek ve yine de her şeye rağmen hayatta bir yön seçebilmek… Bunlar özerk bir insan olmanın öğretileri gibiydi.
Kendi İçindeki Gücü Keşfetmek
Bugün sokakta yürürken, içimde bir tür uyanış hissettim. Sanki yıllardır eksik bir parça varmış da, bu sabah yerini bulmuş gibi. Her şey bir anda daha parlak, daha anlamlı ve daha umut dolu görünmeye başladı. Kayseri’nin gri sokakları bile, bu sefer bana samimi bir şekilde gülümsüyordu. O kadar çok şey kaybetmiş ve tükenmiş hissediyordum ki, bu anlar, bana hayatın ne kadar değerli olduğunu hatırlattı. İşte özerk insan olmak, hayal kırıklıklarından, kayıplardan sonra yeniden doğabilmekti.
Sonuçta, özerk olmak demek, başkalarının onayını aramadan, kendi kararlarını verebilmek demekti. Ama bazen bu, yalnızlıkla da gelir. O anlar, beni özerk kılar. Çünkü özerk olmak, başkalarından bağımsız olmak değil; kendi içsel gücünü bulabilmekti.
—
Özerk İnsan Olmanın Gücü
Bazen yalnız olmak, insana özerk olmayı öğretiyor. Bunu sadece bir kavram olarak değil, yaşamın içinde, her gün yüzleşilen bir gerçek olarak görmek önemli. Yalnızlık, en çok seni tanıdığın, kendinle en güçlü bağları kurduğun anları yaratır. O yüzden kaybettiğim her şeyin ardında, beni daha güçlü yapan bir şeyler vardı. Özerk olmak, sonunda kendi duygularını özgürce yaşamak, kayıplarla başa çıkabilmekti.
O günden sonra, hayatımda çok şey değişti. Özerk insan olma yolculuğum, o sabah bir kadının söyledikleriyle başladı ve şimdi bir hayalden gerçeğe dönüşüyor. Kim bilir, belki de hayatımın geri kalanında bu özgürlükle, kendi doğrularımı savunarak ilerleyeceğim. Bir gün, Kayseri’nin gri sokaklarında, kendi özgürlüğümü ve özerkliğimi bulmuş bir şekilde yürüdüğümde, geriye dönüp bakıp kendime teşekkür edeceğim.